Οι Άθλιοι

Ο Γιάννης Αγιάννης, πρώην κατάδικος, μετά την αποφυλακισή του παρέχει ευεργεσίες και βοηθά φτωχούς ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Παρά τις καλές πράξεις του, δεν μπορεί να ξεφορτωθεί το παρελθόν του που τον κατατρέχει και το στιγματισμό του κατάδικου. Ωστόσο, ζει μια ζωή προσφέροντας μόνο καλό, ακόμα και αν πρέπει να κρύβεται, και μεγαλώνει ένα κοριτσάκι, την Τιτίκα.

Παράλληλα με την ιστορία του Γιάννη Αγιάννη περιγράφονται και οι ιστορίες άλλων ατόμων που συνδέονται μεταξύ τους με διάφορους τρόπους. Ακόμα, δίνονται πολλά ιστορικά στοιχεία, τόσο για τη μάχη στο Βατερλό και τη ζωή του Ναπολέοντα, όσο και για τη ζωή στο Παρίσι και γενικά τη Γαλλία του 19ου αιώνα.

Οι Άθλιοι γράφτηκαν το 1862 και η εποχή που περιγράφουν είναι απο το 1815 έως το 1833. Είναι αρκετά μεγάλο (φτάνει περίπου τις 1000 σελίδες) γι'αυτό ο Βίκτωρ Ουγκό το έχει χωρίσει σε 5 βιβλία και αυτά σε επιμέρους κεφάλαια. Ο Ουγκό λέει τις απόψεις του σε θέματα όπως η πολιτική, η ηθική, οι νόμοι, η γλώσσα (αρκό), η θρησκεία. Εξαίρει τη σημασία της εκπαίδευσης στην ποιότητα ζωής του ανθρώπου. Όλο το έργο το διαπερνά η αντίληψη ότι η έλλειψη εκπαίδεσης και η φτώχια οδηγούν στην εξαθλίωση.

Είναι ωραίο μυθιστόρημα, διαβάζεται άνετα, αν και στην αρχή μου φαινόταν αρκετά μελαγχολικό. Η περιγραφή παράλληλων ιστοριών στην αρχή με μπέρδευε, μέχρι να καταλάβω τι συμβαίνει. Όλες οι ιστορίες και τα γεγονότα όμως συνδέονται μεταξύ τους και μου άρεσε το ότι ένα γεγονός περιγραφόνταν από δύο πλευρές. Δίνεται δηλαδή και από τις δύο πλευρές των συμμετεχόντων. Έτσι δεν υπήρχαν κενά στην ιστορία και όλα εξηγούνται.

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ, VICTOR HUGO,
Εκδόσεις Λιβάνη